Τα φετινά θέματα πανελλαδικών εξετάσεων θεωρώ ότι κάλυπταν ένα μεγάλο εύρος της εξεταστέας ύλης, αλλά χρήζουν ιδιαίτερης δυσκολίας αναφορικά με τον χρόνο επίλυσής τους, και γι'αυτό θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν απαιτητικά.
Συγκεκριμένα, οι ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής εμπεριείχαν μέτριας δυσκολίας ερωτήματα όπως τα Α1 και Α2, ενώ τα Α3 και Α4 είχαν 'παγίδες' οι οποίες εύκολα θα μπορούσαν να προκαλέσουν σύγχυση σε μαθητές που δεν έδιναν σημασία στην εκφώνηση ή είχαν αποστηθίσει τετριμένα παραδείγματα ερωτήσεων στα αντίστοιχα κεφάλαια. Τα ερωτήματα σωστού-λάθους είχαν ερωτήματα που δεν είχαν εξεταστεί προηγουμένως λόγω αλλαγές στην εξεταστέα ύλη, αλλά γενικά θα χαρακτηρίζονταν αναμενόμενης δυσκολίας.
Τα ερωτήματα Β1 και Β2 σχετίζονταν με φαινόμενα Κβαντομηχανικής, με το Β1 να μπορεί να χαρακτηριστεί ως αναμενόμενης δυσκολίας, ενώ το Β2 ήταν σχετικά απαιτητικό λόγω του χρόνου και αρκετών σχέσεων που απαιτούσε. Παρομοίως και το Β3 απαιτούσε μια καλή κατανόηση του σχήματος και της οριοθέτησης του προβλήματος, ενώ η δυσκολία του έγκειτο στον χρόνο που απαιτούσε και του συνδυασμού της κίνησης του σώματος Σ με τον δίσκο που έκανε κύλιση χωρίς ολίσθηση μέσω της ράβδου. Στη βάση του όμως, αναφέρονταν σε μια περίπτωση 'χάσιμου επαφής' και δεν θα προκαλούσε έκπληξη σε καλά προετοιμασμένους μαθητές.
Το θέμα Γ εμπεριείχε κάποια δυσκολία και 'παγίδες' αναφορικά με την αναγνώριση και αξιοποίηση των αρχικών πληροφοριών που δίνονταν στην εκφώνηση, αλλά κατά τα άλλα δεν θα προκαλούσε ιδιαίτερο πρόβλημα σε μαθητές που είχαν λύσει παρόμοια θέματα στο κεφάλαιο αυτό. Χαρακτηριστικό είναι δε το γεγονός ότι ζητήθηκε και η απόδειξη της εξίσωσης του κύματος, το οποίο σωστά κατά τη γνώμη μου εξετάζει και την εξαγωγή της εξίσωσης, σε αντίθεση με μια τυφλή απομνημόμνευσή της.
Το θέμα Δ ήταν ένας συνδυασμός πολλών φυσικών φαινομένων, όπως συνηθίζεται άλλωστε. Η εκκίνηση του προβλήματος με την περίπτωση χάσιμος επαφής ενός από το σύστημα ταλαντευούμενων σωμάτων ήταν απαιτητική, αλλά τα συγκεκριμένα ερωτήματα δεν θα τα χαρακτηρίζαμε ιδιαιτέρως δύσκολα. Στα ερωτήματα Δ2 και Δ3 απαιτούνταν μια καλή κατανόηση του είδους κίνησης της ράβδου, σχετίζοντας και βασικές γνώσεις από προηγούμενες τάξεις. Επίσης, σωστά θεωρώ ζητήθηκε στο Δ2 η εξήγηση της πολικότητας της ράβδου, σε αντίθεση με μια αυτοματοποιημένη επίλυση τέτοιων προβλημάτων που είθισται να ακολουθούν κάποιοι μαθητές. Παρομοίως, γνώσεις από προηγούμενες τάξεις απαιτούνταν και στη συνδεσμολογία αντιστάσεων και στην εύρεση αντίστασης στους ημικύκλιους αγωγούς. Εντούτοις το πρόβλημα δεν δυσκόλευε από άποψη ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής και μη ομαλά μεταβαλλόμενης κίνησης, αλλά χρειαζόταν προσοχή στη σωστή διεκπεραίωση των επιμέρους προβλημάτων. Το τελευταίο ερώτημα εμπεριείχε δυσκολία αναφορικά με την απόδειξη και χρήση του τύπου για ημικύκλιους αγωγούς, ενώ κατά τα άλλα μπορούσε να λυθεί χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία με μια καλή αντίληψη του σχήματος.
Γενικότερα, τα θέματα θα τα χαρακτηρίζαμε δύσκολα, κυρίως λόγω του μεγάλου φόρτου εργασίας για τον δεδομένο χρόνο. Απ'την άλλη εξέταζαν ένα μεγάλο και ευρύ φάσμα γνώσεων Φυσικής και σχετίζονταν με γνώσεις προηγουμένων τάξεων, ενώ συμπεριέλαβαν και θέματα από τα σχετικά 'νεοφερμένα' κεφάλαια ύλης.
Εύχομαι καλά αποτελέσματα σε όλους τους μαθητές/τριες, καθώς και εύχομαι ανεξαρτήτως αποτελέσματος όλοι/ες οι μαθητές/τριες να εκτιμήσουν όσα έχουν μάθει και να μπορέσουν με κάποιον τρόπο να αξιοποιήσουν τον τρόπο σκέψης και τις γνώσεις που απέκτησαν από τη μελέτη των Φυσικών Επιστημών.